held að andi minn sé í sögulegu lágmarki núna. og þá á ég ekki við andlegu hliðina heldur einfadlega andann. hann er víðs fjarri. mér dettur ekkert i hug. hvorki til gagns né gamans. og það er hreint ekki gæfulegt þegar verið er að skrifa mastersritgerð. hreint ekki,hreint ekki. hef meira að segja staðið sjálfa mig að því að skoða hjólhýsagarðinn barnaland.is í dag. verður það verra? við skulum vona ekki. ætla að skrifa þetta andleysi að berrassa niðurlæginguna í gær. jájá-er það ekki?


andskotinn-ég er að fokking deyja hérna. sjittsjittsjitt. hvað á kona að gera þegar svona stendur á?! öll ráð vel þegin. sem og hvítvín.